Cambridge Üniversitesi’nden robotik, bilgisayar bilimci ve psikiyatristlerden oluşan bir ekip, yaşları 8 ila 13 arasında değişen 28 çocukla bir çalışma yürüttü. Araştırmacılar insansı robota, çocukların zihinsel sağlığını değerlendirmek için bir dizi standart psikolojik anket uygulattı.
Robotların çocukların zihinsel sağlığını değerlendirdiği ilk çalışma olma özelliğini taşıyan bu uygulamada, çocuklar robota güvenmeye istekliydiler.
Çalışmanın profesyonel ruh sağlığı desteğinin yerini alması amaçlanmasa da, araştırmacılar bunun geleneksel ruh sağlığı değerlendirme yöntemlerine yararlı bir katkı olabileceğini söylüyorlar.
Çocuklarda kaygı ve depresyon
Covid-19’un getirdikleri ile beraber birçok çocuğun ruh sağlığı derinden etkilendi. Hatta pandemiden önce bile, Birleşik Krallık’taki çocuklar arasında kaygı ve depresyonun yükselişte olduğuna dair tartışmalar gerçekleşmekteydi.
Son yıllarda robotların ruh sağlığı için nasıl kullanılabileceğini araştıran Profesör Hatice Güneş, “Anne olduktan sonra, çocukların büyüdükçe kendilerini nasıl ifade ettikleri ve bunun robotikteki çalışmamla nasıl örtüşebileceğiyle çok daha fazla ilgilendim” dedi.
Güneş ve ekibi, Cambridge Psikiyatri Bölümü’ndeki meslektaşlarıyla birlikte robotların çocuklarda zihinsel sağlığı değerlendirmek için yararlı bir araç olup olmayacağını görmek için bir deney tasarladı.
Araştırmacılardan Nida Itrat Abbasi, “Geleneksel yöntemlerin çocuklarda zihinsel sağlık eksikliklerini yakalayamadığı durumlar var. Buradan hareketle, robotların bu sürece yardımcı olup olamayacağını görmek istedik.” dedi.
Çalışma için, 8 ila 13 yaş arasındaki 28 katılımcı, yaklaşık 60 santimetre boyunda bir insansı robot olan Nao ile 45 dakikalık bire bir oturumda yer aldı. Çocukların ebeveynleri ise araştırma ekibinin üyeleriyle birlikte bitişik bir odada bulundu. Her seanstan önce, çocuklar ve ebeveynleri, zihinsel sağlığı değerlendirmek için standart çevrimiçi anket doldurdu.
Her seansta robot dört farklı görev gerçekleştirdi:
1) Geçen haftaki mutlu ve üzücü anılarla ilgili açık uçlu sorular sordu.
2) Kısa Ruh Hali ve Duygular Anketini (SMFQ) uyguladı.
3) Çocuklara, gösterilen resimlerle ilgili soruları yanıtlamalarını istedi.
4) Yaygın anksiyete, panik bozukluğu ve düşük ruh hali için bir test uyguladı.
Çalışmaya katılan çocukların tümü robotla konuşmaktan keyif aldıklarını söyledi ve robotla, kişisel olarak veya çevrimiçi ankette paylaşmadıkları bazı bilgileri paylaştı.
Araştırmacılar, zihinsel sağlıkla ilgili sorunlar yaşamayabilecek çocuklar için robotla etkileşimin anketlere daha olumlu yanıt puanlarına yol açtığını buldular. Bununla birlikte, refahla ilgili endişeler yaşayan çocuklar için robot, gerçek duygularını ve deneyimlerini açıklamalarına olanak tanımış ve ankete daha olumsuz yanıt puanlarına yol açmış gözüküyor.
Abbasi, “Kullandığımız robot, çocuk boyutunda olduğundan ve tamamen tehdit edici olmadığından, çocuklar robotu bir sırdaş olarak gördüler.”
“İnsan etkileşiminin yerine geçmiyor”
Araştırmacılar, sonuçları robotların çocukların psikolojik değerlendirmesi için yararlı bir araç olabileceğini gösterse de, insan etkileşiminin yerine geçmediğini söylüyorlar.
Dr Micol Spitale, “Psikologları veya diğer ruh sağlığı uzmanlarını robotlarla değiştirme niyetimiz yok, çünkü uzmanlıkları bir robotun yapabileceği her şeyi aşıyor” dedi.
Araştırmacılar, daha fazla katılımcıyı dahil ederek ve zaman içinde onları takip ederek anketlerini gelecekte genişletmeyi umduklarını söylediler. Araştırmacılar ayrıca, çocuklar robotla görüntülü sohbet yoluyla etkileşime girerse benzer sonuçların elde edilip edilemeyeceğini araştırmaya başladı.



























