The Harvard Law School Space Law Society -Harvard Hukuk Fakültesi Uzay Hukuku Topluluğu-, geçtiğimiz günlerde Wasserstein Hall’da üç uzay politikası uzmanıyla uzay madenciliğinin etik ve yasal kaygıları üzerine bir söyleşiye ev sahipliği yaptı.
Konuşma, Harvard, MIT ve Boston bölgesindeki diğer üniversitelerde uzay odaklı fakülte ve öğrenci gruplarının bir organizasyonu olan Uzay Konsorsiyumu tarafından düzenlenen bir dizi sosyal yardım etkinliği olan beşinci yıllık Uzay Haftası’nı başlattı.
Münazarayı Uzay Konsorsiyumu’nu kuran Boston Koleji uzay hukuku profesörü Alissa J. Haddaji yönetti.
Panelistler arasında, uzayda eşitliği ve etiği savunan, kar amacı gütmeyen JustSpace Alliance’ın kurucu ortaklarından Erika Nesvold; Nebraska-Lincoln Üniversitesi’nde uzay hukuku profesörü olan Frans G. von der Dunk; ve Michelle L.D. Hanlon, Mississippi Üniversitesi’nde hava ve uzay hukuku eğitmeni gibi isimler vardı.
Münazara sırasında Nesvold, uzay madenciliğinin doğasını ve insanlık için öneminine değindi.
Nesvold, “Genel olarak madencilik, çevreden değerli cansız materyalleri çıkarmaktır. Dünyada bu, tuzlardan kömüre, elmaslara ve metallere kadar her şey olabilir. Ama uzayda ilgilendiğimiz türden şeyler asteroitlerden gelen platin grubu metaller çünkü bunlar Dünya’da nadir bulunuyor.”
Nesvold, uzayda gelişimi desteklemek için su gibi bazı kaynakların çıkarılabileceğini de söyledi.
“NASA’nın şu anki ‘Ay’dan Mars’a’ programı, Artemis programı aracılığıyla ilk önce aya geri dönmek istedikleri anlamına geliyor – Artemis I ve II’ye atıfta bulunarak- ve bu bize uzayda nasıl yaşayacağımız, kaynakları nasıl çıkaracağımız ve bu kaynakları nasıl kullanacağımız gibi birçok konuyu karşımıza getiriyor.” dedi.
Hanlon, uzay madenciliğiyle ilgili yasal endişeleri tanımlayarak, 1967 tarihli Dış Uzay Anlaşmasının II. Maddesinin ulusların uzayın herhangi bir bölümü üzerinde egemenlik iddia etmesini yasakladığını açıkladı. Ancak Hanlon’a göre, 23 ülke, kaynak çıkarmanın bölge talep etmekle aynı olmadığını belirten 2020 anlaşması olan Artemis Anlaşmalarını imzaladı – bu da uzay madenciliğini uluslararası hukuka göre yasal hale getiren bir anlaşma.
Hanlon, yasal belirsizlik ne olursa olsun, uzaydan maden çıkarmanın eninde sonunda gerçekleşmesini beklediğini söyledi.
“Dünyamızdan dışarı doğru genişleyeceksek, kaynakları kullanmamız gerekecek. Bunun olacağı bence su götürmez bir gerçek. Bu kaynakları kullanmadaki ilişkilerimizin ne olacağı sorusu etik kısmı oluyor. ”
Von der Dunk, “uzay, emniyet, güvenlik ve uluslararası barış, çevre ve sürdürülebilirlik ve hatta bilimdeki kamu yararı” da dahil olmak üzere kamu ve özel çıkarların dengelenmesi üzerine konuştu.
“İnsanlığın bu genel kamu çıkarı korunmalı ve korunmalı, ancak özel sektörün iyi niyetli çıkarlarıyla dengelenmelidir” dedi.
Nesvold, uzaydaki kaynakların sınırsız olduğu fikrine meydan okudu.
“Bahsettiğimiz tüm kaynaklar sınırlı kaynaklar. Yatırımcı arayan insanlar uzayın sonsuz olduğu ve sonsuz kaynakların olduğu hakkında konuşmak isteseler de bunlar sonlu, sınırlı kaynaklar, sonsuza kadar sürmeyecekler. Şu anda değerli olan her şeyi almamakla gelecek nesillere ne kadar borçluyuz?”
Kaynak: Thecrimson.com
