Cornell AgriTech araştırmacıları 61 şerbetçiotu çeşidini verim, hastalık direnci, kozalak kalitesi ve bira aroması açısından değerlendiriyor. Amaç, çiftçinin yeni çeşit dikme riskini azaltmak ve eyaletin zanaat biracılığına özgün bir yerel hammadde kazandırmak.
Şerbetçiotunda başarılı bir çeşidi seçmek yalnızca tarımsal verim meselesi değil. Bitkinin hastalıklara dayanması, doğru zamanda olgunlaşması ve kozalaklarının yeterince kuru olması gerekiyor; fakat son kararı biranın tadı ve aroması veriyor. Cornell AgriTech’teki ekip bu nedenle yeni çeşitleri araştırma tarlasından pilot üretime, oradan da bölgedeki bira üreticilerinin değerlendirmesine kadar izleyen bütünleşik bir program yürütüyor.
Gates East Farm’daki yaklaşık üç dönümlük deneme alanında 61 çeşit yetiştiriliyor. Bunların 38’i ticari çeşit, yedisi deneysel hat, 16’sı ise eski çiftlik ve yerleşimlerden kurtarılan miras çeşitleri. Her çeşit farklı gün olgunlaşıyor; çiçeklenme ile hasat arasındaki süre ve kozalakların hedef nem düzeyi değişiyor. Ekip 2026 hasadına 10 Ağustos’ta başladı ve çalışmaların 25 Eylül’e kadar sürmesi bekleniyor.
Programın temel amacı, çiftçinin yeni çeşit yatırımındaki belirsizliğini azaltmak. Bin bitkilik yeni bir alan kurmak büyük maliyet gerektiriyor; üretici hangi biracının ürünü satın alacağını bilmeden bu riski üstleniyor. Cornell ekibi çeşitleri sektörün iyi uygulamalarıyla yetiştiriyor, verim ve hastalık direncini ölçüyor, kozalak kalitesini değerlendiriyor ve son aşamada ürünü biracılara göndererek gerçek bira içindeki performansını test ediyor.
Şerbetçiotu kozalaklarının merkezindeki lupulin bezleri, biraya temel acılığı ile kendine özgü aroma ve tatları veren uçucu yağlar ve acı asitler bakımından zengin altın renkli yapışkan bir reçine üretiyor. Bu nedenle laboratuvar veya tarla ölçümleri tek başına yeterli değil. Dokuz çeşit bölgedeki işletmelerde deneme üretimine girdi; bunların yedisi New York’un tarihî miras hatlarından geliyor.
Denemelerde bitkilerin boyu da yeni bir mühendislik sorunu yarattı. Geleneksel kafes sistemi yaklaşık 18 fit yüksekliğinde; bazı çeşitler üst tele ulaştıktan sonra devrilerek hasatta ürün kaybına yol açıyor. Ekip, bağışlanan beton direklerle altı sıra ve 21 fit yüksekliğinde yeni bir sistem kuruyor. Yaklaşık 18 bin dolarlık direk ve donanım bağışı, artan yüksekliğin verim kazancına değip değmeyeceğini sınamayı sağlayacak. Bununla birlikte daha uzun ip bulma ve mantar ilacı püskürtme gibi yeni sorunlar da çözülmeli.
USDA 032 adlı deneysel hattın bitkisel, baharatlı ve çekirdekli meyveleri çağrıştıran notaları çeşitli bölgesel biralarda denendi. Reality, Barryville ve Dwyer 2 gibi miras hatları ise krem ale, pale ale ve pilsner türlerinde kullanıldı. Ekip verim ve üretim açısından eşiği geçen, biracıların beğenebileceği sekiz çeşidi kısa listeye aldı.
ABD’de zanaat biracılığı son yıllarda daralırken New York, güçlü ‘tarladan sofraya’ kültürü ve eyalet genelindeki yaklaşık 525 zanaat bira üreticisi sayesinde daha dayanıklı bir görünüm sergiliyor. Cornell’ın hedefi, hem yetiştiriciye uygun hem biracıların ve tüketicilerin tercih edeceği, New York’la özdeşleşebilecek bir şerbetçiotu bulmak. Program bu yönüyle tarımsal araştırmayı yerel üretim, markalaşma ve bölgesel ekonomiyle aynı zincirde buluşturuyor.
