BAŞKALARININ DRAMLARINI İZLEMEK İNSANLARI MUTLU MU EDİYOR

Oxford Üniversitesinden bir ekibin yaptığı araştırmanın,  dram türündeki filmlerin, kişinin iyi hissetmesine ve vücutta doğal ağrı kesici olduğu bilinen endorfin hormonu salgılanmasına yol açtığı sonucunu ortaya koyduğu son günlerde medyada yer aldı.  Araştırmaya göre hüzünlü filmlerin, endorfin hormonu salgılatarak vücutta doğal ağrı kesici etkisi yarattığını ortaya koymuş.

Araştırma kapsamında, gönüllülerden oluşan iki gruptan ilkine sorunlu bir çocukluk geçiren evsiz bir adamın dramatize edilmiş öyküsünü anlatan “Stuart’ın Hikayesi” filmi, ikinci gruba ise duygusallık içermeyen bir belgesel izletilmiş.

resim-1Bu arada katılımcılara filmleri izlemeden önce ve izledikten sonra destek alarak çömelme hareketi yaptırıldı, bu sırada yaşadıkları ağrı eşiğindeki değişimler izlendi ve endorfin seviyeleri ölçülmüş. “Stuart’ın Hikayesi”ni izleyen grupta endorfin seviyesinin diğer gruptan daha yüksek olduğu gözlenmiş. Araştırmacılardan Profesör Robin Dunbar, araştırma sırasında en fazla duygusal tepkiyi verenlerin en yüksek ağrı eşiğine sahip olduklarının ve bu kişilerin, insanlarla daha rahat iletişim kurduğunun tespit edildiğini belirtmiş.

Hürriyet’in haberine göre Dunbar, “Elbette burada insan psikolojisini etkileyen başka faktörler de mevcut. Ancak bu kimyasal değişimin, dramatik yapıtlardan hoşlanmamızda önemli bir etken olduğunu düşünüyoruz” ifadelerini kullanmış. Araştırmanın sonuçları, “Royal Society” dergisinde yayımlanmış.

Ne dersiniz televizyon kanallarından fışkıran dram ve rayting arasındaki ilişkinin altında endorfin mi var? Ya da dizilerin dram ağırlıklı gidişatlarının sonunda eğer mutlu son varsa diziler hep de o noktada bunun için mi biter?

Bu durumu dizilerden öteye haberlere taşıdığımızda durum daha da vahim sonuçlar ortaya koyar mı insanlık için? Dünyada bu kadar dramın altında dramı izleyenleri besleyen bir kimyasal döngü mü var aslında?

Birilerinin daha mutlu olması için aslında birilerinin dramlarının payanda mı olması gerekiyor ve aslında günümüzde ve öncesinde insanlığın bir türlü dayanışmayı yakalayamamasının arkasında endorfin mi var?

Yoksa Oxford’lu bu araştırmacı grup aslında diş macunu reklamlarına çıkan bilim adamları gibiler mi? Dram endüstrisine ısmarlama bir araştırma mı yaptılar?